คนที่หัวใจเราเรียกร้อง
คนที่หัวใจเราโหยหา
คนที่เราทุ่มเทให้ได้หมดทั้งใจ
คนที่เรารักจนโงหัวไม่ขึ้น
คนที่เราไม่มีวันเกลียดลง
คนที่เรารักหมดหัวใจ

... กับ ...

คนที่เป็นชีวิตของเรา
คนที่จะเคียงข้างเมื่อเราเหงา
คนที่คอยช่วยเราแก้ปัญหา
คนที่คอยดูแลเอาใจใส่ตลอดเวลา
คนที่ฝ่าฟันอุปสรรคต่างๆนานามาด้วยกัน
คนที่จะอยู่ด้วยกันไปตลอดชีวิต

ถ้าคุณไม่โชคดีพอที่จะมีทั้งสองอย่างในคนๆเดียว
คุณจะเลือกได้มั้ย? คนไหนที่คุณต้องการอย่างแท้จริง

ใครบางคน ... คุณสามารถรักไปจนวันตาย
คุณไม่มีวันลบเลือนเขาออกไปจากหัวใจ
แต่ก็ไม่มีวันได้อยู่เคียงข้างกับเขา

จะเจ็บปวดกว่ามั้ย? ถ้ามีใครซักคนข้างกาย
แต่ไม่อาจมอบความรักให้เขาได้อย่างแท้จริง
คนที่จะอยู่ด้วยกันไปตลอดชีวิต แต่ไม่ได้รักเขาสุดหัวใจ

ใครคนนึง เปรียบเหมือนหัวใจ
ใครอีกคน เปรียบเหมือนกับวิญญาณ
แทบแยกจากกันไม่ออก
คุณเองรู้ดี ไม่อาจขาดสิ่งใดสิ่งหนึ่งไปได้

หากไร้หัวใจ ชีวิตก็คงไร้ค่า
แต่หากไร้วิญญาณ ทุกสิ่งก็คงสูญเปล่า

คงจะมีซักวันนึง
ที่หัวใจของผมจะพบเจอคนๆนั้น
และถ้ามีวันนั้น
ผมก็ขอให้คนรักและคู่ชีวิต เป็นคนๆเดียวกัน

wrote on 26 January 2007, posted on exteen

I am here, behide, beside, be with you
But you who is here
Not the one who is really care of me

I am writing with tear,
while you're playing GAME

This is not your first time.

รู้ทั้งรู้ ... ก็ยังทำ

บาดแผลที่ผมเคยทำกับคุณนั้นมันร้ายแรงนัก
ผมเองก็เจ็บปวดทุกครั้งที่คิดถึงมัน
แต่มันก็สอนให้ผมจำ ให้ผมรู้สึก

ทุกสิ่งทุกอย่างที่ผมทำ จะต้องไม่ทำให้คุณเจ็บอีก

ผมเริ่มต้นใหม่แล้ว เปลี่ยนเป็นคนใหม่แล้ว
หัวใจของผมทั้งดวง ยกให้คุณทั้งหมดแล้ว
แต่คุณกลับทำแบบนี้ หักหลังผมแบบนี้

บอกตามตรง ผมเองก็ใจอ่อนให้คุณเสมอ
ไม่ว่าคุณจะทำร้ายให้ผมเจ็บซักแค่ไหน
ผมเองก็พร้อมจะอดทนเคียงข้างคุณเสมอ

แต่ครั้งนี้ ... ผมเข็ดแล้วจริงๆ

ผมขยาดกับความรัก ผมกลัวเหลือเกิน
ผมไม่อยากเป็นคนโง่ที่ถูกความรักปั่นหัวอย่างนี้
ผมทนไม่ได้กับชีวิตเน่าๆของตัวเอง

ความรักทำลายชีวิตผมมามากแล้ว

ผมกลัวไปหมด กลัวแม้กระทั่งนาทีเดียวที่ผมจะมอบให้คุณ
นาทีสุดท้ายที่อาจทิ้งรอยแผลไว้กับผมจนวันตาย
ผมจึงไม่อาจจะให้ความรักของเราดำเนินต่อไป

มันกระทันหันเกินไป ... ผมรู้ดี

ผมเคยพูดไว้ว่า "ผมขาดคุณไม่ได้อีกแล้ว"
นั่นเป็นความจริงที่เกิดขึ้นในใจผม
แต่ผมก็พร้อมจะยอมรับความจริง

ทุกวันนี้ ผมทานข้าวได้วันละมื้อ
ผมเองก็ไม่รู้ว่า ทำได้อย่างไร อยู่ได้อย่างไร
เหมือนกับว่า ผมเรียนรู้ความรู้สึกหิวและมีมันเป็นเพื่อนมาตลอด

คงเหมือนกับ เวลาที่ผมต้องการคุณ แต่คุณไม่อยู่

ผมคงขาดคุณนานมากพอ เท่าๆกับที่ผมขาดอาหารมื้อเช้าและกลางวัน
ทั้งที่ผมหิวจนตาลาย ผมก็ยังปฏิเสธอาหารได้
ทั้งที่ผมคิดถึงคุณแทบขาดใจ ... ผมก็ยังปฏิเสธการพบเจอคุณได้

คุณคงเหมือนอาหารมื้อเช้าและมื้อกลางวันของผมจริงๆล่ะ
คุณเป็นส่วนหนึ่งที่ทำให้ผมกระวนกระวาย
แต่ก็ไม่อาจทำให้ผมขาดใจได้ ถ้าไม่มีคุณ

ไม่เหมือนกับอาหารมื้อเย็น ซึ่งก็คือตัวผมเอง

ผมยังรักคุณเหมือนเดิม
และผมก็รู้ดีว่า คุณก็รักผมไม่ต่างกัน

คุณรู้ไหม? ผมให้โอกาสคุณได้ และผมก็ให้อภัยคุณแล้ว
แต่ตัวผมเอง ... ยังทำใจไม่ได้เลย

http://youtiao.exteen.com

P@tOnGk0 : Give me time to think ... if I am ready to lost you.

PS : Thanks God
miss you all
Fluer & Unite'
Mint NoO Kob Kii~
JINKS Kamon
P'Wii P'Pui P'Duan P'Pank
N'Jin N'Som N'Dao
BAND
Arashi
Unforgettable persons
~ผมขอเวลาสำหรับเรื่องของเราหน่อยนะ~

PS : Thanks God
thanks for your visit
miss you all
Fluer&Unite'
Mint NoO Fern Kob Kii~
JINKS Kamon HongHok
student committee
my sisters
PWii P'Duan P'Yam P'Pla
P'May P'Kade
N'Jin N'Neen N'Som
BAND
ARASHI
Unfogettable persons,
especially Conne
~ความรัก ต้องอ่อนโยน~